من در اندوه زمان بیدارم
من در انفاس بهاریه زمین بی خوابم
و برای دل خود می خوانم
من به یک غنچه به چشم گل فردا نگه میدارم
و دلم را میسپارم بر خاک
و به چشم منتظر دیده بر آسمانها دارم
تا ببینم نمه ابری که ببارد بر خاک
و دلم سر ز خاک عاشقی بر آرد
+ نوشته شده توسط عسل پزشکی در یکشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1388 و ساعت
17:38 |

