شعله عشقت را چون شمع در میان تاریکی دستان سردم نگاه می دارم تا گرما دهد تن بیمار مرا و بزداید سردی این جان خسته را . با تمام امید هایم به مشعل نگاهت خیره می مانم تا در عمق سیاهی شب چشمانم زوال خویش تن خویش را زود تر از آنکه شمع خاطراتم را خاموش کنی در یابم.
+ نوشته شده توسط عسل پزشکی در شنبه هفتم مهر 1386 و ساعت
20:22 |


